Zigarettenprijzen in Tunesië (2026)

In 1998 voerde wet 98-78 de eerste beperkingen voor tabaksreclame in Tunesië in. Als onderdeel van een opkomende volksgezondheidsaanpak vormde deze maatregel het beginpunt van een regelgevend kader dat de blootstelling van het publiek aan de marketing van tabaksproducten moest beperken.

In 2009 verbood een volksgezondheidswet het roken in zorg-, onderwijs- en overheidsinstellingen, om het publiek tegen meeroken te beschermen. De handhaving ervan bleef echter beperkt, wat de veelvoorkomende kloof tussen het aannemen van een tekst en de daadwerkelijke uitvoering ervan in de praktijk illustreert.

In 2010 ratificeerde Tunesië het WHO-Kaderverdrag inzake tabaksontmoediging (FCTC), het eerste internationale volksgezondheidsverdrag op dit gebied. Met deze toetreding verbindt het land zich ertoe zijn wetgeving geleidelijk af te stemmen op erkende normen, die met name belastingheffing, reclame, etikettering en bescherming tegen rook omvatten.

In 2015 stegen de prijzen van de sigaretten die door het staatsmonopolie Manufacture des Tabacs (MTT) worden verkocht aanzienlijk. Als een in de volksgezondheid klassiek aanbevolen hefboom moeten prijsverhogingen het gebruik afremmen en tegelijk de staatsinkomsten voeden, in een sector waar productie en distributie grotendeels gereguleerd blijven.

In 2018 werd de antitabakswet aangescherpt door het rookverbod uit te breiden naar nieuwe openbare plaatsen. Deze aanscherping sluit aan op de in het kader van de FCTC aangegane verbintenissen en moet niet-rokers beter beschermen, terwijl zij de slechts gedeeltelijk toegepaste maatregelen van de voorgaande jaren consolideert.

In 2023 troffen nieuwe prijsverhogingen de door de MTT verkochte sigaretten: Cristal overschreed 8 TND en Kent bereikte 9,5 TND. Deze aanpassingen, die doelstellingen van volksgezondheid en de behoefte aan belastinginkomsten combineren, verhoogden de kosten van tabak voor de consument in een gespannen economische context.