Ile tytoń przynosi państwu?

Za każdym razem, gdy sprzedaje się paczkę papierosów, duża część ceny trafia bezpośrednio do kasy państwa. Gdy paczka Marlboro we Francji wzrosła z około 3,20 € w 2000 roku do ponad 13 € w 2026 roku, to nie producent zgarnął większość podwyżki: zrobił to fiskus. Ale ile tytoń naprawdę przynosi i czy te pieniądze usprawiedliwiają zależność budżetów publicznych?

Wpływy podatkowe z tytoniu: akcyza i VAT

Cena paczki opiera się na dwóch głównych daninach. Najpierw akcyza, specyficzny podatek od tytoniu, naliczany od paczki i w zależności od ceny. Następnie VAT, stosowany jak przy każdym innym produkcie. Razem podatki te często stanowią 70 do 80 % ceny paczki w krajach europejskich o wysokim opodatkowaniu.

Innymi słowy, z paczki sprzedanej za 13 € sprzedawca i producent zatrzymują jedynie ułamek kwoty. Reszta stanowi regularny i przewidywalny wpływ publiczny, co czyni go narzędziem budżetowym cenionym przez ministerstwa finansów.

Kilka miliardów euro rocznie

W skali dużego kraju daniny te liczone są w miliardach euro każdego roku. Masowa konsumpcja, nawet malejąca, w połączeniu z wysoką ceną generuje znaczny strumień. Różnice między krajami są duże:

• Wielka Brytania to jeden z najdroższych rynków, gdzie paczka kosztuje około 17 €.
• Francja przekracza już 13 € za paczkę.
• Na drugim biegunie niektóre kraje pozostają bardzo tanie, w okolicach 3 € (Tunezja, Andora).
• Im wyższa cena, tym większy udział podatków, a więc i wpływ z jednej paczki.

Te rzędy wielkości tłumaczą, dlaczego tytoń należy do źródeł wpływów pośrednich najbaczniej obserwowanych przez państwa.

Paradoks: wpływy a koszty zdrowotne

Tytoń przynosi wiele, ale kosztuje też ogół bardzo drogo. Choroby układu krążenia, nowotwory, choroby układu oddechowego: opieka medyczna, zwolnienia lekarskie i utrata produktywności składają się na znaczny rachunek społeczny.

Liczne analizy szacują, że społeczny koszt palenia znacznie przewyższa wpływy podatkowe, które ono generuje. Podatek nie jest więc zwykłym dochodem: ma także zniechęcać do konsumpcji i rekompensować część szkód. Przedstawianie tytoniu jako 'dobrego interesu' dla finansów publicznych byłoby zatem mylące.

Dokąd konkretnie trafiają te pieniądze?

W większości krajów podatki od tytoniu zasilają budżet ogólny państwa. Nie są automatycznie zarezerwowane na konkretny cel: finansują wydatki publiczne tak jak każdy inny podatek.

Niektóre kraje decydują się jednak przeznaczyć część tych wpływów na zdrowie: finansowanie ubezpieczenia zdrowotnego, programy profilaktyczne lub pomoc w rzucaniu palenia. To ukierunkowanie pozostaje zmienne i często częściowe, co podsyca debatę o rzeczywistym wykorzystaniu 'tytoniowej manny'.

Mniej palaczy, ale wyższe ceny

Konsumpcja tytoniu maleje w większości krajów rozwiniętych. Można by sądzić, że wpływy się załamują: nie zawsze tak jest. Regularny wzrost cen i podatków częściowo rekompensuje spadek liczby sprzedanych paczek.

Ale ta równowaga jest krucha i tymczasowa. W długim okresie, jeśli liczba palaczy będzie nadal spadać, a handel transgraniczny rozwinie się przy bardzo niskich cenach u sąsiadów, wpływy w końcu zmaleją. Państwa muszą więc przewidywać stopniową erozję tego zasobu.

Zależność budżetowa: dylemat

Na tym polega cały paradoks: państwo, którego polityka zdrowia publicznego dąży do wyeliminowania palenia, jest zarazem zależne od wpływów, które ono generuje. Ograniczanie konsumpcji oznacza ostatecznie wysuszanie własnego źródła.

Na poziomie europejskim rewizja dyrektywy o opodatkowaniu tytoniu, czasem nazywana 'TPD3', oczekiwana jest około 2028-2030 roku. Mogłaby ona dalej harmonizować podatki i objąć nowe produkty (waporyzacja, saszetki nikotynowe). Dla państw wyzwaniem będzie pogodzenie celu zdrowotnego ze stabilnością wpływów.